Hoewel we nog lang niet klaar zijn met het Pieterpad, besluiten we ook te beginnen aan een ander lange wandeling. We beginnen met een van de themapaden: het Waterliniepad. Het pad loop langs de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De Nieuwe Hollandse Waterlinie is brede strook land tussen het IJsselmeer en de Waal die men in tijd van oorlog onder water kon zetten. De linie is versterkt met diverse vestingen, forten en andere verdedigingswerken. Het pad is in totaal ongeveer 145 kilometer lang en loopt van Weesp en Muiden aan het IJsselmeer tot aan Werkendam aan de Waal.
Klik hier om een foto overzicht te bekijken.
Het pad is onderverdeeld in 24 korte etappes of 8 dagwandelingen van 15 tot 20 kilometer. Onderweg is het niet alleen maar historie en forten, ook kom je heel veel mooie natuur tegen. Meer algemene informatie vind je hier.
Dit zijn de etappes die we hebben gelopen:
- Etappe 1: Weesp – Naarden
- Etappe 2: Naarden – Nederhorst den Berg
- Etappe 3: Nederhorst de Berg – Maarssen
- Etappe 4: Maarssen – Utrecht
- Etappe 5: Utrecht – Nieuwegein
Etappe 1: Weesp – Naarden (17 februari 2007)
We beginnen met het waterliniepad op zaterdag 17 februari. Het is mooi weer en we hebben er zin in. We rijden aan het einde van de ochtend naar Naarden. We parkeren bij het station en gaan met de trein naar Weesp. Er komt meerdere keren per uur een trein en de rit duurt maar 7 minuten. Tegen 12:00 uur zijn we in Weesp. We lopen door het centrum richting de Vecht en kronkelen vervolgen ongeveer 3 kilometer hierlangs naar Muiden. We lopen onder de A1 door Muiden binnen en bekijken het Muiderslot. Daarna lopen we weer terug richting de snelweg en genieten van een lekkere lunch. Vervolgens weer onder de A1 door en over een dijkje richting Naarden. We lopen langs een watergang die de verbinding verzorgt tussen het Naardermeer en het IJsselmeer. Aan onze rechterkant hebben we weilanden en wat verwilderde gebiedjes en verderop de spoorlijn. Aan onze linkerkant loopt de snelweg. Vervolgens komen we aan bij het Naardermeer en lopen we langs de noordrand van het meer. Een prachtige omgeving. Daarna lopen we Naarden binnen. Hoewel we bijna bij het station zijn, moeten we nog een flink eind lopen. We lopen namelijk rond de Naardervesting en dat is zeker nog een uur lopen. Pas sinds we in het centrum van Naarden zijn, hebben we in de gaten dat het carnaval is begonnen: hossende en verklede mensen en hoempapamuziek. Dat is niet aan ons besteed. Het is al na 17:00 uur als we weer bij de auto aankomen. De eerste etappe zit erop!
Etappe 2: Naarden – Nederhorst den Berg (31 maart 2007)
Het is alweer even geleden dat we een dagje hebben gewandeld, maar vandaag is het weer zover. We hebben geluk: het weer is schitterend. We lopen de tweede dagetappe van het Waterlinipad, die bestaat uit de derde, vierde en vijfde etappe. We lopen van Naarden naar Nederhorst den Berg. We parkeren in Nederhorst vlak bij de bushalte en gaan met de bus (106) naar Weesp en van Weesp met de trein naar Naarden; alles bij elkaar ruim een half uur. Als we daar iets over 11:30 uur aankomen, willen we eerst wat eten, maar vrijwel alles is nog dicht. Gelukkig vinden we een brasserie waar we wel terecht kunnen en een uurtje later gaan we met een goed gevulde maag op pad. We lopen Naarden uit en komen al snel bij de bossen rond het Naardermeer. Daar begint het laarzenpad. Een terechte naam want het is op veel plaatsen erg vochtig. Een groot deel van het pad lopen we over planken. Het is een schitterende wandeling. We zien al vrij snel een paar hertjes en heel veel verschillende vogels: ganzen, zwanen, reigers (ook een witte), roofvogels en nog veel meer. De route is hier en daar niet zo duidelijk maar uiteindelijk komen we dan toch bij Fort Uitermeer. Hier is men hard aan het restaureren en het is dan ook niet echt mooi op dit moment. We zien we een heuse slang. Geen idee wat voor soort, maar toch. Daarna lopen we een stuk langs de Vecht om vervolgens aan de oostkant van het Googmeer richting Nederhorst te lopen. Hier staat de auto gelukkig op ons te wachten want na een paar weken niet gelopen te hebben, voelen we zelfs deze 15 kilometertjes wel.
Etappe 3: Nederhorst den Berg – Maarssen (22 april 2007)
De derde etappe start bij Kasteel Nederhorst. Het is schitterend weer en we starten om ongeveer 11:00 uur in Nederhorst en lopen vandaar door het dorp naar de Vecht. We zien in de verte een ooijevaar in zijn nest zitten en deze blijven de Vecht volgen tot aan Vreeland. Hier stoppen we bij een pannekoekenrestaurant en doen we ons te goed aan een enorme en overheerlijke hartige pannekoek. We zijn net op tijd want we zitten nog geen 10 minuutjes of er komt een enorme groep motormuizen aan die het hele terras en ook een groot deel van binnendeel van het restaurant bezetten. Na de lunch en hoognodige uitbuiken, gaan we weer op pad.
We volgen weer de Vecht en komen langs Loenen en Mijnden en zien aardige stulpjes staan. Bij Breukelen verlaten we de Vecht en we lopen verder over een grasdijk. Aan onze linkerkant, weggestopt achter hotels, huizen, havens, campings en heel veel mensen, liggen de Loosdrechtseplassen. Rechts zien we in de weilanden en sloten weer talloze vogels, zoals zwanen, ganzen en eenden. Als we wat verder komen zijn we de plassen en dus de mensen voorbij. We komen bij het voormalige fort Tienhoven waar nu een natuurgebied ligt. Hier zien we weer een ooijevaar in zijn nest en een aantal roofvogels rondzweven. Snel daarna komen we aan in Maarssen. Hier staat onze “taxi” al klaar om ons naar de auto in Nederhorst terug te brengen.
Etappe 4: Maarssen – Utrecht (17 mei 2007)
Op Hemelvaartdag rijden we aan het einde van de ochtend naar Utrecht. We parkeren de auto in de buurt van station Overvecht en gaan met de trein, via Utrecht CS naar Maarssen. Hierlopen we van het station naar het centrum, waar we de vorige keer zijn geeindigd. Als we nog in de auto zitten is het grijs en zelfs een beetje regenachtig, maar als we eenmaal in Maarssen zijn schijnt het zonnetje al. We lopen over de Maarsseveenseweg de bebouwde kom uit. Dat heeft nogwel wat voeten in de aarde want we lopen een beetje verkeerd (omdat we vanaf het station komen) en moeten daardoor een stuk door hoog en nat gras lopen. Met een natte broek en sokken gaan we dan eindelijk echt op pad. We lopen voorbij de Herenweg en gaan een bruggetje over en lopen over een nieuwe stukje van het pod. Dit loop aanvankelijk langs de bomen en struiken langs de Maarsseveense plassen maar al snel lopen we door een park en daarna zelfs langs parkeerterreinen, bebouwing en drukken wegen.
Verderop lopen we door velden, maar we kruisen nog wel een grote en drukke weg. We lopen langs 2 molens, waaronder de kleinse van de provincie Utrecht en daarna komen we aan bij slot Zuylen. Het pad gaat weer verder en we lopen uiteindelijk de bebouwde kom van Utrecht in. We lopen langs Fort aan de Klop maar daar is niet veel moois meet te zien. Het pad loopt dwars door de stad maar gelukkig over een rustig wandel- en fietspad langs een watergang en veel groen. We kruisen een paar wegen en uiteindelijk ook de noordelijke ring van de stad waarmee we de bebouwde kom verlaten. Hier komen we langs Fort de Gagel. Even verderop komen we bij een nieuw natuurgebied, het Gagelbos. Het ziet er mooi uit, maar helaas is een deel van het pad afgezet wegens werkzaamheden en we moeten er dus omheen lopen.
We lopen min of meer rond het natuurgebied en komen uiteindelijk uit bij het Fort op de Ruigenhoeksedijk. We hebben er ondertussen een flink stuk opzitten en onze benen en voeten doen pijn. Toch gek want we hebben best veel gewandeld de laatste weken. Het fort ziet er van een afstandje niet echt interessant uit en we besluiten door de sjokken. We lopen tot Groenekan en slaan dan rechtsaf. Wanneer we de snelweg kruisen komen we bij Fort Blauwekapel. Helaas is de weg hier ook afgezet en kunnen dus niet even door het dorp dat in het fort ligt heenlopen. We moeten er dus omheen. Gelukkig zijn we daardoor vlak bij de auto en we zijn dan ook blij als we bij de auto aankomen. We hebben het weer gered. De etappe had een aantal mooie stukken maar was lang niet zo mooi als rond het Naardermeer. Volgende keer beter.
Etappe 5: Utrecht – Nieuwegein (9 januari 2008)
Eindelijk hebben we weer een etappe van het waterliniepad gelopen. Het is schitterend weer en we hebben geen andere verplichtingen, dus trekken we de wandelschoenen weer aan en rijden we naar Utrecht. Eigenlijk moeten we vandaag van Blauwkapel in het noordoosten van Utrecht naar Nieuwegein, ten zuidwesten van Utrecht, lopen. Maar we hebben niet zo’n zin in gedoe met het openbaar vervoer, dus we kiezen ervoor om de rondwandeling Lunetten uit het boekje te lopen.
Rond een uurtje of twaalf parkeren we de auto in een bedrijventerrein net ten zuiden van Lunetten. We lopen eerst naar het noorden langs de rand van de stad. We steken de A12 over en lopen langs een kanaal langs de wijk Lunetten. Ten noorden van deze wijk komen we langs de een serie van vier verdedigingswerken, de Lunetten. Ondertussen steken we ook het spoor over. Na de Lunetten lopen we langs de Kromme Rijn. Aan de overkant ligt stadion Galgenwaard, maar dat laten we links liggen. We volgen de Kromme Rijn tot we bij de A27 aankomen. Hier steken we de Rijn over en hier ook sluiten we aan bij het eigenlijke Waterliniepad. We hebben de ongeveer zes kilometer van Blauwkapel via Fort op de Voordorpsedijk, Fort aan de Biltstraat en het Rietveld Schröderhuis overgeslagen, maar daarvoor in de plaats ook ongeveer zes kilometer gelopen langs onder andere de vier Lunetten.
Vlak na de kruising met de A27 buigt de Kromme Rijn af. Wij lopen nog een stukje rechtdoor en draaien vervolgens naar links een stukje bos in. Vlak daarna buigen we weer naar rechts af en komen we langs Fort Rijnauwen; het grootste vestingswerk van de hele waterlinie. Helaas is het terrein afgesloten en zien we alleen van een afstand de contouren van het fort. Een klein stukje verderop eten we een lekker kopje soep op het terras van het theehuis, dat afgeladen vol zit vanwegen het mooie weer.
We lopen weer een stukje langs de Kromme Rijn en steken deze over bij een mooie poort. Daarna kruisen we weer de A12 en lopen we door het gras langs de snelweg en langs Fort bij Vechten. We lopen vervolgens over de Marsdijk en steken weer het spoor over. Via de Fortweg komen we weer bij de snelweg A27 die we weer kruisen. Over de Waijensedijk lopen we het laatste stukje terug naar de auto. We zijn bijna 4 uur onderweg geweest voor ongeveer 16 kilometer en na een lange pauze valt dat best mee. Ook de wandeling viel wel mee; we waren bang voor een lelijk en saai stuk door de bebouwing van Utrecht, maar we hebben juist over veel mooie paadjes gewandeld. Ver weg van de stad zijn we echter nooit geweest getuige de diverse kruisingen met snelwegen en spoorwegen. Op naar de volgende wandeling met hopelijk net zulk mooi weer.