Zie hier de eerste foto
We zijn zwanger! Nouja, technisch gezien is alleen Mandy zwanger; hoewel ik daar natuurlijk wel een behoorlijke bijdragen aan geleverd heb :). Veel familie en vrienden hadden “de moed al opgegeven”, en waren dus zeer blij verrast toen we het mooie nieuws meldden. Op deze pagina schrijven we regelmatig over de ontwikkelingen
April en Mei 2008
Eind april lijkt het erop dat we zwanger zijn. We doen een testje en die bevestigt dat. Mandy is – vooral ‘s ochtends – wat misselijk. Nog een teken dus. We beginnen ons hier op te orienteren; boeken en tijdschriften, internet, vrienden. En toppertje is het boekje van Kluun “help ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt” speciaal voor de man. Echt erg leuk! Omdat Elise (Mandy’s zusje) ook zwanger is en op ons voorloopt, kunnen we mooi met haar meekijken.
Begin mei, eerder dan we eigenlijk willen, vertellen we het de ouders. Mandy gaat namelijk haar ouders helpen met een wijnproeverij en kan niet de hele dag doen alsof er niets aan de hand is. We moeten het dus wel aan haar ouders vertellen en gaan dan natuurlijk ook naar mijn moeder. Ze zijn heel erg gelukkig! De dagen en weken daarna vertellen we het ook aan de rest van de familie; we rijden hiervoor heel wat kilometertjes en “misbruiken” moederdag en Marleens (mijn zusje) verjaardag. Iedereen is erg blij (voor ons) en er wordt heel wat gelachen en ok wat traantjes weggepinkt. Wij blijven er zoals altijd vrij nuchter onder, maar zijn natuurlijk niet minder blij.
Op 21 mei hebben we een afspraak voor het maken van een echo en op 22 mei zijn we voor het eerst bij de verloskundige. We zijn dan 10 weken zwanger en uitgerekend op 19 december 2008. Alles ziet er goed uit en – voor zover al te zien – zit alles erop en eraan.
De volgende stap is het regelen van kinderopvang en kraamzorg. Vrijdag de 23ste gaan we bij 4 kinderdagverblijven in Nieuw Vennep langs. Sommige bevallen ons wel, andere niet. Bij allemaal is het druk en zijn er wachtrijen. Nog voor onze vakantie in juni, schrijven we ons in bij 2 kinderdagverblijven. Nu is het een kwestie van afwachten en hopen dat het goed komt. Alle andere babybesgones, laten we mooi rusten tot na de vakantie. Dan hebben we nog tijd genoeg.
Juni en Juli 2008
In juni gaan we op vakantie naar Noorwegen. Mandy is regelmatig wel wat misselijk; op tijd wat eten helpt meestal wel maar niet altijd. Verder heeft ze ook duidelijk minder energie dan normaal. Een stevige wandeling zit er helemaal niet in, een klein wandelingetje soms en met moeite. Gelukkig kunnen we heel veel moois zien door te rijden; van A naar B of gewoon een toeristisch rondje.
N 3 weken Noorwegen zijn we weer thuis. We hebben nog een week vakantie, en hoewel we het er wel over hebben om weer te gaan werken, gebeurt dat natuurlijk niet. We gaan lekker aan de klus: we schilderen de kinderkamer in een tweetal groene kleuren, maken een hor voor het raam en doen nog wat andere klussen die niets met de kinderkamer te maken hebben. Ook gaan we ons orienteren op kinderkamers, kinderwagens, en andere benodigdheden. Er valt heel wat te kiezen!
Half juli hebben we weer een afspraak met de verloskundige. We gaan naar het hartje luisteren. Mandy is best zenuwachtig: zal alles goed zijn? Zonder enige twijfel doet het hartje het, als een stoomtrein horen we het denderen. Dat werkt! Ook de baarmoeder zit al op de goede plek, dus alles gaat goed. Over een paar weken maken we de 20-weken-echo.
Begin juli lijkt het erop dat de misselijkheid wat is verdwenen. Mandy is nog wel moe en soms erg moe, maar het gaat. Maar halverwege juli heeft ze toch weer een paar dagen echt behoorlijk last. We dachten dat het over was, maar helaas. Wel zien we langzaam maar zeker een beetje buik ontstaan, en Mandy denkt zelfs al een keer de kleine te voelen. Er gaat overigens geen verjaardag of feestje voorbij of het onderwerp staat al vast. Best spannend allemaal.
Augustus en September
Half augustus hebben we onze “twintig-weken-echo”. Een uitgebreide echo waarbij alles wordt gecontroleerd. En alles is goed; lengte, grootte, organenen, alles zit er op en er aan en werkt. Gelukkig maar, hoewel we er niet echt aan getwijfeld hebben. De plaatjes zijn minder scherp dan de vorige keer, en hij (of zij) past er ook niet meer helemaal op. Foto
In dezelfde periode kopen we ook een kinderkamer en kinderwagen (nouja kopen: Mandy’s ouders en mijn moeder doen ook een aardige duit in het zakje :) ). Van een collega van Mandy krijgen we, onder het genot van een goed bord bami, de nodige spulletjes en van andere collega’s, vrienden, familie en kennissen krijgen we ook nog heel wat. Altijd handig als je niet de eerste bent en heel fijn!
Begin september kopen we via marktplaats een mooie ronde box. Die hadden we al op het oog, maar tot nu toe alleen te koop in Limburg en Groningen en daar hadden we even niet zo heel veel zin in. Nu stond er een te koop om de hoek, in goede staat en tegen een goede prijst. Meteen maar actie ondernomen dus! Mandy heeft helaas ook veel last van “harde buiken” en moet daarom in overleg met de verloskundige en bedrijfsarts minder werken. Lekker 5 uurtjes per dag en daarna een tukje doen en dan gaat het allemaal prima.
Eind september worden de meubels geleverd en we zitten een halve vrijdag te schroeven en knutselen om alles in elkaar te zetten. En met resultaat, want het staat prachtig. De kleuren van de muren passen ook goed bij de meubels. Eind september gaan we ook naar de Albert Cuyp om stoffen te kopen. Moeders gaat hiervan dan gordijnen, een boxkleed etc.
Oktober en November
Begin oktober zijn we er helemaal klaar voor. De kamer in klaar, we hebben eigenlijk alles wat we nodig hebben. Moeders heeft de gordijnen gereed en ook die staan weer prachtig bij de rest. Een kortere werkdag doet Mandy goed en ze heeft weer wat meer energie. Niet onbeperkt want als ze haar verjaardag viert op zaterdagmiddag, is ze nog dagenlang vermoeid.
Op 10 oktober maken we een zogenaamde pretecho. Dat is niet zomaar een echo waarop de verloskundige even snel kijkt of alles goed gaat, maar een echo van ruim een half uur. In de grijzige 2D die we gewend zijn maar ook in 3D waarop je echt de contouren van de baby al kunt zien. Hier foto 1 in 3D en foto 2 in 2D. Ook wordt alles opgenomen op DVD. Het duurt een tijdje en kost wat, maar dan heb je ook wat. Erg leuk om te zien en gelukkig blijkt ook nu weer dat alles er goed uitziet!
Eind oktober. Alles gaat goed. De kamer is klaar, we hebben alles geregeld en zijn er helemaal klaar. Voor zover je hier klaar voor kunt zijn natuurlijk. Op 5 november heeft Mandy haar laatste werkdag. En nu lekker uitrusten en voorbereiden op de bevalling. De volgende dag blijkt tijdens een controle bij de verloskundige dat de baby misschien nog verkeerd om ligt en omdat hij weinig ruimte heeft, zou dat wel eens lastig kunnen worden. Maandag maken we een extra echo om dit te controleren en gelukkig blijkt op de echo dat alles in orde is. De baby ligt “head-down”.
December
Het is de avond van 5 december; Mandy voelt zich niet zo goed en we laten de verloskundige komen. Die stuurt ons door naar het ziekenhuis voor onderzoek. Hieruit blijkt dat Mandy een heel lichte vorm van zwangerschapsvergiftiging heeft. Niet erg genoeg om opgenomen te worden, maar morgen terug komen. Zaterdag komen we dus terug en het resultaat is hetzelfde: maandag terug komen.
Op maandag is Mandy, nu met haar moeder, in het ziekenhuis en na wat onderzoek besluiten ze om haar daar te houden. Dinsdag gaat zonder noemenswaardige momenten voorbij. Woensdag voelt Mandy een verandering; de “harde buiken” veranderen van locatie en intensiteit en frequentie. Zijn dit weeën? De dokter onderzoekt haar ‘s middags en om 18:30 uur breken de vliezen. Omdat er verder niet veel gebeurt, ga ik naar huis om misschien nog een uurtje slaap te pakken. Iets na 21:00 uur gaat ze van de afdeling naar de verloskamer en word ik weer opgetrommeld. Gaat het nu echt beginnen?
Om 22:15 uur ben ik in het ziekenhuis. Mandy heeft duidelijk weeën en die worden langzaam intensiever. Het eerste anderhalve uur gaat het nog prima maar daarna begint het toch wat vervelend te worden. Rond middernacht komt het echt goed op gang; 6 cm ontsluiting en flinke weeën. Er volgt een korte maar heftige periode en daarna mag Mandy gaan persen. Dat gaat best wel soepeltjes want om 1:14 uur bevalt Mandy. Het is een jongen; Lucas! Zie hier de eerste foto. Lees hier verder over Lucas en zijn papa en mama
Gefeliciteerd!
Geniet van de voorpret. Straks zijn er hele andere dingen om van te genieten ;)
Liefs,
Sandra
&Peter&Ymke&Sjoerd
Dank u! We genieten zeker (ondaks ook wel wat belemmeringen). Nog een hlaf jaartje.
Bas
hey zus, schoonzus en zwager,
leuk he,om aanstaande ouders te zijn. Leuk dat jullie er net zo van genieten als wij!
We zien jullie van de week wel
veel liefs en groetjes
Elise en Chris
By the way, op mijn hyves kunnen jullie (als het goed is) mijn blogs lezen en zien over het verloop van `onze´ zwangerschap.
Om goed te kunnen lezen moet je rechtsboven even op “toon in standaard design“ klikken
Gefeliciteerd Mandy,
Ik kwam per toeval op je site toen ik aan het zoeken was naar afbeeldingen van bruidskapsels. Toen zag ik je foto en dacht ik…volgens mij hebben we bij elkaar op de basisschool gezeten! Leuk om te lezen dat je nu zwanger bent, veel succes!
Groetjes,
Gabriela
Hoi Mandy en Bas,
Wat een mooi nieuws!
Van harte gefeliciteerd van Martijn en mij!
Ik hoop dat de zwangerschap goed verloopt en jullie straks een gezond kindje krijgen!
Liefs,
Marjolein
Hoi Marjolein,
Bedankt! Het gaat tot nu toe allemaal voorspoedig; nog maar 7 weekjes.
Mandy en Bas
Ps mooie site heb je!